0
0
0
s2sdefault
powered by social2s
nov
04

RoyVerhage

Trainer Paulus had de voorafgaande trainingsweek al zijn mannen gewaarschuwd. "Ik bespeurde al op de training een bepaalde mate van ........, noem het gemakzucht. Ik voelde een bepaalde mate van gelatenheid, minder scherpte, terwijl dit juist niet moet". De .......................... (Lees Meer)

trainer kreeg het gelijk aan zijn zijde. Ook leider Wilbert had in zijn wekelijkse mail aandacht gevraagd om scherp te blijven. Mooi om dit te lezen, maar of de spelers dit ook hebben gedaan? In ieder geval, zoals in het PZC verslag vermeld stond: De bezoekers speelden niet het beste voetbal van het seizoen. De beleving en inzet was minder dan in de 1e wedstrijden.En zo was het ook. De wedstrijd Jong Ambon-Lebo kende na 5 minuten al een 1-0 stand. Geklungel in de defensie, de aanvaller wist wel raad met deze kans en schoot de bal in de kruising achter Niels. De 1e 15 minuten veel onnodige fouten, wat steeds tot balverlies leidde. Gelukkig was Jong Ambon ook niet bij machte om hierop een antwoord te geven. Op het naastgelegen rugbyveld speelde Oemoemenoe, het was ook de vraag bij de wederom talrijk aanwezige Lebo supporters of onze spelers op het verkeerde veld waren, gezien de schoten huizenhoog over het doel..Na ongeveer 20 minuten ging het tempo wat omhoog, Jarmo schiet vanaf 20 meter op de lat, Roy reageert attent en plaats de bal achter de Jong Ambon keeper 1-1. Even daarvoor had Rick de keeper al op de proef gesteld, maar deze pareerde prima het schot. Dan een moment in de wedstrijd zoals we Lebo kennen. Een mooie uitgevoerde aanval over links, het overstapje van Rick. Stan maakt keurig de 1-2. Dus nu aanzetten? Nee dus. Hiervoor was het spel te onrustig. De uitstekende fluitende scheidsrechter Duvekot floot voor de rust, 1-2. Na rust hetzelfde spelbeeld. Lebo wilde wel, maar het lukte gewoonweg niet. Balverlies, slechte balcontrole, soms te gehaast (diepe bal). Jong Ambon gokte op de lange bal en was 1x gevaarlijk. Een vrije trap rand 16, maar Niels redde beheerst op de vrije trap. Vlak daarna de bevrijdende 1-3. Een voorzet, Stan wordt in de rug ondersteboven gelopen. Duidelijke strafschop, deze wordt door Roy prima binnen geschoten. Vlak daarna de 1-4. Stan schiet alle frustratie van zich af, 1-4. Wat eigenlijk niet mag gebeuren, gebeurd dan toch. Geen organisatie in de verdediging, de aanvaller maakt de 2-4, tevens de eindstand. Kortom: geen beste wedstrijd, 2 onnodige tegendoelpunten (laatste 3 wedstrijden de nul !), toch 3 punten. Over 2 weken thuis tegen Wemeldinge, voor de 1e periode. Iedereen weet wat de uitslagen waren de afgelopen jaren, verdere uitleg is overbodig.